LTE-M / NB-IOT i LoRa to dwie zupełnie różne technologie, które mają wspólną cechę w sposobie ich zastosowania. Obie sieci są energooszczędne i bezprzewodowe, a ich głównym zadaniem jest przesyłanie danych z czujników i urządzeń. Wybór między nimi najlepiej oprzeć na miejscu, gdzie planujesz wdrożyć swoje rozwiązanie, oraz na wymaganiach dotyczących zużycia energii.
Tag: LoRa
Dwie z najczęściej używanych i już dojrzałych sieci IoT to LoRa i LTE-M. Atrakcyjnym aspektem obu technologii jest to, że są to sieci o niskim zużyciu energii (Low Power). Jest to istotne dla urządzeń IoT z ograniczonym źródłem zasilania. W tym artykule przyjrzymy się bliżej obu technologiom oraz różnicom między tymi sieciami.
Geolocation to proces określania położenia geograficznego urządzenia lub obiektu. Może być realizowany za pomocą różnych technologii, takich jak GPS, sieci mobilne lub Wi-Fi.
W IoT i łączności geolocation jest wykorzystywany do uzyskania wglądu w pozycję urządzeń, zasobów i systemów, zarówno w czasie rzeczywistym, jak i historycznie.
LPWAN oznacza Low Power Wide Area Network. Sieć LPWAN spełnia następujące kryteria: jest to sieć bezprzewodowa, która umożliwia komunikację przy niskim zużyciu energii. Sieć ma duży zasięg (kilka kilometrów) i niską przepustowość danych.
LoRaWAN (Long Range Wide Area Network) to technologia LPWAN zaprojektowana specjalnie do energooszczędnej komunikacji na duże odległości między urządzeniami IoT. Jest szeroko stosowana w zastosowaniach, w których niewielkie ilości danych muszą być przesyłane na duże odległości.
W IoT i łączności LoRaWAN stanowi alternatywę dla sieci komórkowych, koncentrując się na niskich kosztach i długiej żywotności baterii.
LoRa Alliance to międzynarodowa organizacja odpowiedzialna za rozwój i promocję standardu LoRaWAN. Jest to otwarte, non-profit konsorcjum, w którym firmy współpracują, aby standaryzować i rozwijać łączność IoT opartą na LoRaWAN na całym świecie.
W IoT i łączności LoRa Alliance odgrywa ważną rolę w budowaniu niezawodnego i skalowalnego ekosystemu wokół technologii LoRa.
TTN (The Things Network) spopularyzowało technologię LoRaWAN, oferując bezpłatny serwer sieciowy LoRaWAN dostępny dla każdego. Celem jest stworzenie otwartej sieci LoRaWAN o zasięgu międzynarodowym. Jest to społeczność, w której wszyscy członkowie zgadzają się, że ich własna infrastruktura (bramki LoRaWAN) może być używana przez innych. Jest to bezpłatna usługa, z zastrzeżeniem, że wszystkie dane z czujników w pobliżu mogą korzystać z Twoich bramek do komunikacji z aplikacjami stron trzecich.
Serwer sieciowy LoRaWAN (LNS) to centralny komponent w sieci LoRaWAN, odpowiedzialny za przetwarzanie wiadomości z urządzeń, zarządzanie komunikacją oraz przekazywanie danych do aplikacji.
W IoT i łączności serwer sieciowy stanowi połączenie między gatewayami a aplikacjami i zapewnia poprawne oraz efektywne przetwarzanie danych.
Klasy LoRaWAN określają, jak i kiedy urządzenie IoT komunikuje się w sieci LoRaWAN. Regulują równowagę między zużyciem energii, dostępnością i opóźnieniem.
W IoT i łączności istnieją trzy klasy LoRaWAN: Class A, Class B i Class C. Każda klasa ma własne właściwości i zastosowania.
OTAA (Over-The-Air Activation) to metoda dynamicznej i bezpiecznej aktywacji urządzeń LoRaWAN w sieci. Zamiast korzystać z wcześniej skonfigurowanych kluczy, urządzenie podczas procesu aktywacji łączy się z siecią i otrzymuje unikalne klucze sesyjne.
W IoT i łączności OTAA jest najczęściej stosowaną i zalecaną metodą aktywacji urządzeń LoRaWAN.